Je begint vol energie. Eerste week, misschien zelfs eerste dag. Je ziet kansen, impact, verandering. Dit is jouw moment om écht verschil te maken binnen de organisatie.
En dan zit je in je eerste MT-overleg.
Er wordt geknikt. “Belangrijk onderwerp.”
Er worden aantekeningen gemaakt. “Moeten we zeker iets mee.”
En vervolgens gaat het weer over omzet, targets en deadlines.
Welkom in de realiteit van de ESG-manager.
Korte samenvatting: dit is wat er speelt
- ESG-managers starten vaak vanuit idealisme en impactgedreven motivatie
- In de praktijk botsen ze op commerciële prioriteiten en beperkte middelen
- De rol kent een structurele spagaat: veel verantwoordelijkheid, weinig mandaat
- De eenzaamheid die daarbij ontstaat is geen persoonlijk probleem, maar een organisatiefout
- De oplossing zit in draagvlak, integratie en het vertalen van ESG naar businesswaarde
Wat bedoelen we met die ‘spagaat’?
De rol van ESG-manager is de afgelopen jaren razendsnel belangrijker geworden. Denk aan regelgeving zoals de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD), toenemende druk van stakeholders en een groeiend maatschappelijk bewustzijn.
Op papier klinkt het helder:
- je ontwikkelt een ESG-strategie
- je implementeert duurzame initiatieven
- je zorgt voor rapportage en compliance
Maar in de praktijk is het vaak een stuk diffuser. ESG raakt alles — van HR tot finance, van operatie tot marketing — en toch ligt de verantwoordelijkheid vaak bij één persoon.
Daar ontstaat de spagaat. Je bent verantwoordelijk voor verandering, maar niet voor de knoppen.
Waarom dit juist jou raakt (en jouw organisatie)
Als ondernemer of manager herken je dit misschien sneller dan je denkt.
ESG voelt belangrijk, maar:
- het is zelden urgent
- het levert niet direct omzet op
- het concurreert met dagelijkse druk
Gevolg is dat ESG blijft hangen in goede intenties.
Voor de ESG-manager betekent dat drie dingen:
- continu moeten overtuigen
- telkens opnieuw uitleggen
- weinig echte voortgang zien
En precies daar ontstaat die stille frustratie. Geen grote conflicten, maar een langzaam verlies van energie en impact.
Het verhaal van “die ene persoon”
Stel je voor.
Je bent ESG-manager. Je hebt een plan gemaakt om de CO₂-uitstoot te verminderen. Heldere stappen, realistisch budget, goede onderbouwing.
Je presenteert het.
De reacties zijn voorspelbaar:
- “Goed idee, maar niet dit kwartaal.”
- “Kunnen we dit niet kleiner maken?”
- “Wie gaat dit doen?”
Een maand later werk je aan een rapportage voor de CSRD. Ondertussen probeer je HR mee te krijgen in duurzame inzetbaarheid en finance in betere dataverzameling.
Je bent bezig met alles, maar nergens echt eigenaar.
Dat is de realiteit van veel ESG-managers.
De verborgen impact: meer dan alleen werkdruk
Wat je niet altijd ziet aan de buitenkant, speelt wel degelijk onder de oppervlakte.
Drie effecten die vaak terugkomen:
- frustratie omdat je weet dat het sneller kan
- twijfel of je het wel goed aanpakt
- energieverlies door steeds opnieuw te moeten beginnen
Daar komt nog iets bij dat minder vaak wordt uitgesproken: eenzaamheid. Je bent vaak de enige die dit onderwerp echt trekt.
En dat maakt deze rol zwaarder dan hij op papier lijkt.
Dit is geen persoonlijk probleem (maar een systeemfout)
De reflex is vaak dat het aan de ESG-manager zelf ligt. Dat je beter moet overtuigen of het slimmer moet brengen.
Maar eerlijk is eerlijk: het probleem zit meestal in de organisatie.
Drie structurele oorzaken:
- ESG is geen onderdeel van de kernstrategie
- er zijn geen duidelijke KPI’s buiten de ESG-rol
- eigenaarschap ligt niet bij de afdelingen
Zolang ESG een project blijft, blijft de ESG-manager trekken.
Van idealisme naar echte impact: zo doorbreek je de spagaat
De oplossing zit niet in harder werken, maar in anders werken.
Drie praktische verschuivingen die direct verschil maken:
- vertaal ESG naar businesswaarde
Niet praten over “moeten verduurzamen”, maar laten zien wat het oplevert in kostenbesparing, risicoreductie en klantwaarde. - maak het klein en zichtbaar
Geen grootse plannen die blijven liggen, maar kleine stappen die resultaat laten zien en vertrouwen opbouwen. - creëer bondgenoten
Zoek actief samenwerking met finance, HR en operatie. Daar zit de sleutel tot echte beweging.
Zonder leiderschap geen beweging
Hoe goed de ESG-manager ook is, zonder betrokkenheid van bovenaf blijft het trekken.
Drie dingen die leiderschap moet doen:
- duidelijke prioriteit geven aan ESG
- het verankeren in strategie en doelen
- zichtbaar voorbeeldgedrag tonen
Pas dan verschuift ESG van “extra” naar “normaal”.
De toekomst: van eenzame rol naar gedeelde verantwoordelijkheid
De rol van ESG-manager gaat veranderen.
Van iemand die alles moet trekken naar iemand die beweging faciliteert.
Drie kenmerken van die toekomst:
- ESG is onderdeel van elke afdeling
- verantwoordelijkheid ligt breder in de organisatie
- de ESG-manager stuurt op samenhang en richting
Dat is waar echte impact ontstaat.
De rol van Robin Good: van trekken naar samen bewegen
Hier ligt precies de kracht van Robin Good.
Niet nog een rapport of theoretisch model, maar praktische begeleiding die werkt in de dagelijkse realiteit.
Drie manieren waarop Robin Good helpt:
- ESG vertalen naar concrete acties
- draagvlak creëren binnen teams en management
- structuur aanbrengen zodat het behapbaar wordt
Zodat ESG niet meer voelt als trekken, maar als samen vooruitgaan.
Klaar om uit die spagaat te stappen?
Herken je dit? Sta jij of iemand in jouw organisatie continu te trekken aan ESG zonder echte beweging?
Dan is dit het moment om het anders aan te pakken.
Neem contact op met Robin Good en ontdek hoe je ESG van een eenzame rol naar een gedragen strategie brengt.
